Saksen-Weimar was een van de Thüringse ministaatjes. Het land is ontstaan door rampzalig erfrecht, waardoor het grondgebied van de dynastie steeds verder versnipperde. Het vorstenhuis was eens machtsfactor van betekenis in Europa en had de Duitse keizerskroon alleen maar te hoeven aanvaarden als het deze had willen hebben. Maar deze positie ging verloren en de dynastie zag maar één uitweg uit de vergetelheid: een culturele factor in Europa worden in plaats van een politiek-militaire.

Dit beleid werd generatie na generatie consequent gevoerd en met indrukwekkende resultaten: Luther, Goethe, Schiller en Liszt, om er slechts enkelen te noemen, werkten elk op hun eigen terrein in Weimar met verstrekkende gevolgen voor religie en cultuur in Duitsland en Europa.

Op deze manier bleef het ministaatje zijn aanzien bij de overige vorstenhuizen behouden. De Romanows en de Oranjes beschouwden het niet beneden hun waardigheid om hun prinsessen naar het hertogdommetje uit te huwelijken.

Eind 2007 zal bij Marter een boek over dit vorstenhuis verschijnen.
Voor wie intussen meer wil weten over Saksen-Weimar en Oranje: shakespeare.let.uu.nl/SOPHIE.htm