De staatsbezoeken van koningin Beatrix aan Oman en de Arabische Emiraten hebben flink wat aandacht gekregen. Meestal is een staatsbezoek een formaliteit. Met dit bezoek lag het anders. Ten eerste moest het al eens worden uitgesteld. Het was te onrustig in de regio. Zelfs in het anders zo kalme Oman werd gedemonstreerd en vielen enkele doden. Welke leiders zouden in het zadel blijven? Wie zou er worden verdreven? Was het verstandig om de koningin op visite te laten gaan bij een regering die er over een paar weken misschien niet meer zou zitten? Wat zou een nieuwe regering daarvan vinden? Zou die dan meteen stoppen met het importeren van Nederlandse producten? Het staatsbezoek ging niet door. Maar de ruimte in Beatrix’ agenda bleef bestaan en ze ging dus op privébezoek bij de sultan van Oman.
Zij lijkt de situatie juist te hebben ingeschat; alle gekroonde hoofden van het Midden-Oosten zitten er nog. En ze hebben gezien dat de Nederlandse koningin hen tijdens de crisis niet meteen liet vallen. Zij werd dus hartelijk ontvangen – en met haar het Nederlandse bedrijfsleven.
Natuurlijk, de Emiraten en Oman zijn geen perfecte democratieën. Maar ze zijn wel bereid zich te verbeteren. Zo was FNV-voorzitter Agnes Jongerius mee om het poldermodel toe te lichten. Het staatbezoek was dus gunstig voor de democratische ontwikkeling van de bezochte landen en voor de Nederlandse economie. Wat willen we nog meer? Een koningin zonder hoofddoek misschien?
Goed, het zag er misschien wat vreemd uit. Maar als er een moskee wordt bezocht, valt hier niet aan te ontkomen. Misschien was het beter geweest moskeebezoek te
vermijden. Maar aangezien de moskeeën ook nationale monumenten zijn,
