Geheimen van Oranje
door Ton Biesemaat
We horen wel eens de kritiek dat we hier alleen pro-monarchie boeken bespreken. En nooit eens de tegengeluiden aan bod laten komen. Goed, bij deze dan: Geheimen van Oranje door Ton Biesemaat. De omslag meldt verder nog: intriges, spionage, verboden liefdes, geweld en corruptie. Dat belooft wat. In de inleiding waarschuwt de auteur dat het een ‘fel boek’ is, maar ook een ‘objectief boek, in die zin dat ik me streng aan de feiten houd.’ Dat belooft nog veel meer. Snel aan het lezen dan maar. In het boek komt veel aan de orde. Het is bijna niet te bij te houden. Was Wilhelmina wel een kind van Willem III? Hoe fout was Bernhard? Wat voerde prins Hendrik uit in het Ronde Huis? Wat wist Zorreguieta? Wordt prins Constantijn door de CIA betaald? De toon is inderdaad fel en de conclusie steeds dezelfde: de Oranjes deugen niet. Dat mag je natuurlijk vinden. Maar we zouden ons streng aan de feiten houden. En wat Biesemaat doet, is vooral suggestief schrijven. Zo voert hij achttien voorbeelden aan van ‘foute familie van ons vorstenhuis’. Het gaat dan om familieleden van prins Bernard die nazi’s zijn geweest. Sjonge jonge, denk je dan al snel. Maar wat nauwkeuriger lezen leert dat het begrip familie wel erg ruim wordt genomen. Bernard was een Lippe-Biesterfeld, en hier worden Schaumburg-Lippes en Lippe-Weissenfelds als bewijslast opgevoerd. Er zijn meer hondjes die Lippe heten.
Biesemaat wil zo graag bewijzen dat de Oranjes fout zijn, dat hij af en toe ontspoort. In een hoofdstuk over het Wilhelmus: ‘Wie is zich ervan bewust dat ons volkslied dezelfde melodie heeft als een SS-lied? Bij nader inzien verbaast dit wat minder als je je rekenschap geeft van de vele banden tussen de Oranjes en (nazi-)Duitsland.’ Wat wel verbaast, is dat Biesemaat dit stukje serieus bedoeld heeft. Want: niet het Wilhelmus heeft een SS-liedmelodie, maar het is omgekeerd. Het Wilhelmus is toch een paar eeuwen ouder dan de SS, zou je zeggen.
En zo zit eigenlijk het hele boek in elkaar. Er wordt veel gesuggereerd, maar weinig aangetoond. Mensen moeten wel van iets geweten hebben, we kunnen wel aannemen dat, overal is de hand van prins Bernard te herkennen… maar de documenten lijken verdwenen te zijn. Tja. Er bestaat vrijheid van drukpers, dus iedereen mag zo’n boek uitbrengen. Maar om nou te zeggen dat we hier een objectief boek in handen hebben waarin de auteur zich streng aan de feiten houdt… Nee, die belofte wordt niet waargemaakt.
Geheimen van Oranje, Ton Biesemaat
Just Publishers, ISBN 97890 8975 1553